شعر استاد
«کوتاه در مورد استاد شهریار»
سید محمد حسین بهجت تبریزی متخلص به شهریار (1367-1285ش) شاعری ست با تخیل پویا که امروزه بیشتر نزد عامه به خاطر سروده های مذهبی مثل «علی ای همای رحمت» مشهور است البته شهریار در زمینه های گوناگون(اجتماعی ،ملی ،تاریخی و…)هم سروده های زیبایی به جا گذاشته است. این شاعر گرانقدر معاصر گاهی اوقات انسان را به یاد غزل سرای بزگ فارسی یعنی حافظ شیرازی می اندازد و گاهی اوقات در بعضی غزل ها انسان کاملا تاثیر حافظ بر این شاعر گرانمایه را احساس میکند .
آمـدی، جـانـم بـه قـربـانـت ولــی حـالا چـرا
بی وفـا حـالا کــه من افـتــاده ام از پـا چـرا
نوشـدارویی و بعـد از مرگ سهـراب آمدی
سنگدل این زودتر می خــواستی، حالا چـرا
عـمر ما را مهلت امروز و فردای تو نیست
من که یک امروز مهـمـان توام، فـردا چـرا
نـازنـیـنا مـا بـه نـاز تـو جـوانـــی داده ایــم
دیگـر اکنون با جوانان ناز کـن، بـا مـا چـرا
وه کـه بـا ایـن عـمرهـای کـوتـه بی اعـتبار
این همه غافل شدن از چون منی شیدا چـرا
شورفرهادم به پرسش سر بزیر افکنـده بــود
ای لـب شـیـرین جـواب تـلخ سربالا چـــرا
ای شب هجران که یک دم بی توچشم من نخفتایـنـقـدر با بخــــت خواب آلـــودما لالا چرا
آسمان چــون جمع مشــتاقـان پریـــشــان می کند
در شگـفـــتــم من نـمی پاشد ز هـم دنــیـا چـرا
در خــــزان هـــجــر گـــل ای بلبل طبع حــزین
خامــشــی شـرط وفـاداری بـود، غـوغـا چـرا
شهـریارا بی حبــیــب خود نــمــی کردی ســفـــر
این ســفـر راه قـیــامــت مــی روی، تـنهـا چـرا
